Ważniejsze epizody z dziejów miejscowości:


W okresie kultury łużyckiej mogła istnieć nad rzeką Solinką osada. Dowodem może być fragment naczynia ceramicznego z tego okresu znaleziony na prawym brzegu tej rzeki na polu ornym na przeciw wsi Zawóz.

 

1463 r. - lokacja wsi nastąpiła przed 1463 r. na prawie wołoskim w dobrach Balów z Hoczwi. Dokument wymienia pierwszych osadników: kniazia Piotra oraz kmieci: Vaysko Dzurdz, Michał syn Kościa (Costh) W 1463 r. bowiem Wołkowyja stanowiła własność szlachecką Jana Bala z Hoczwi, stolnika sanockiego i była już wsią wołoską, która miała kniazia. Na żądanie Jana Bala, stolnika sanockiego tenże kniaź z Wołkowyi wraz z całą wsią, 4 mieszczanami z Sanoka, podwójcim z Bereski, Tywonem ze Średniej Wsi (Terpiczowa Zadniego), z innymi kniaziami z Terki, Średniej Wsi, Hoczwi oraz wszystkimi mieszkańcami tych miejscowości ręczyli za stawienie przed starostę w Sanoku Michała syna Kościa. Prawdopodobnie ów młodzieniec Michał coś nabroił lub związał się ze zbójnikami.


1474 r. - Jan Bal, stolnik sanocki dał Wołkowyję (wraz z Bereską i Górną częścią Średniej Wsi) w zastaw Janowi Tarnawskiemu za pożyczoną kwotę 561 zł. aż do chwili spłacenia zaciągniętej u niego pożyczki. Zagwarantował mu także terminowy zwrot pożyczonych pieniędzy w kwotach 140 zł zastawem na te 3 wsie.

Parafia rzymskokatolicka pw. św. Maksymiliana Kolbego w Wołkowyji

ul. Kościelna 6
38-613 Wołkowyja
13 469 25 21

Wołkowyja - Kościół

Galeria zdjęć: picasa

Filie: Bukowiec, Rajskie, Terka, Zawóz, Werlas – Cypel, Werlas
Wezwanie św. Maksymiliana Marii Kolbego
Wspomnienie liturgiczne wspomnienie św. Maksymiliana Marii Kolbego: 14 sierpnia

Widok na kościół w Wołkowyi

 


Kościół rzymskokatolicki, Archidiecezja przemyska, Dekanat Solina

Zapisz

Słowa: Anna Dędor Melodia: Zbigniew Dędor

1.

Znów pragniesz odmiany, przygody
Coś w duszy w Bieszczady Cię gna…
To ciesz się, boś duchem jest młody
Wstań, ruszaj, nie czekaj ni dnia.
I do Wołkowyi też zajedź
Odkryjesz tu przygody smak
Posłuchasz, czy wilk wciąż tu wyje
A my zaśpiewamy Ci tak:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Wilcze motto to swoboda
Niezależność i przygoda.

2.

W Wołkowyi są wzgórza zielone
Polańczyk, Solina o krok…
Te chwile z kimś bliskim dzielone
Krajobrazy czarują Twój wzrok.
Do Wołkowyi przybywaj
Tu spokojem tchnie woda i las
Niech duch wilka tu często Cię wzywa
Odpoczywaj i zaśpiewaj wraz:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Niezależność i swoboda
To cel walki i przygoda.

3.

Zawędruj do Wołkowyi
Odnajdziesz tu dzieciństwa śmiech…
Przywita Cię zalew i góry
Przyroda zapiera wprost dech.
Zrzuć bagaże codziennej troski
Przygoda tu wilka ma znak
Wejdź na Plisz, popatrzysz dokoła
I z radością zaśpiewasz tak:


Ref.
Nie wywołuj wilka z lasu
Nie patrz wilkiem na nikogo
Nie bądź człowiekowi wilkiem
Nie podążaj wilczą drogą…
A wilk jest wolności znakiem
Wolności podążaj szlakiem
Niezależność i swoboda
Iść do celu - to przygoda.

 

 

zawedruj

 

800px Solina 1937

 

"Solina 1937" autorstwa W.P. (Polish Army) - private archv.. Licencja Domena publiczna na podstawie Wikimedia Commons.

Nazwa wsi - wg. Makarskiego i Rosponda - o genezie ruskiej pochodzi od słów "vołk", "vyti" - (wyć) i oznacza odległe miejsce, gdzie wyją wilki. W źródłach występuje ona w formie: 1463 r.- de Szustwolkovye, 1480 - Antiqua Volkovya, Volkovyka Parva, Wykovygya Magna, 1498 - Wylkowyka, 1530 - Vylkovya, 1687 r. - Wolkowya, 1894 r. - Wołkowyja.

wolf